2 maja obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej
2 maja obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej – święto poświęcone jednemu z najważniejszych symboli państwowych, odzwierciedlającemu historię, tożsamość oraz wartości istotne dla wszystkich obywateli. Biało-czerwone barwy stanowią wyraz szacunku dla tradycji oraz wspólnoty narodowej.
Dzień 2 maja zajmuje szczególne miejsce w polskim kalendarzu. Ustanowiony przez Sejm jako Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej oraz Dzień Polonii i Polaków za Granicą, stanowi wyraz szacunku dla symboli narodowych oraz uznania dla więzi łączących Polskę z jej obywatelami i rodakami rozsianymi po całym świecie.
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej – biało-czerwona – jest jednym z najważniejszych znaków naszej tożsamości narodowej. Towarzyszyła Polakom w chwilach chwały i próby, była świadectwem trwania państwowości oraz wyrazem dążeń do wolności i niepodległości. Dzień Flagi to okazja do przypomnienia jej znaczenia, a także do umacniania postaw szacunku wobec symboli państwowych, które jednoczą wspólnotę obywateli.
Symbolika polskich barw narodowych sięga czasów rządów dynastii Piastów i jest związana z polskim herbem – białym orłem na czerwonym tle. Orzeł pojawiał się na monetach już za panowania Bolesława Chrobrego. Kolory chorągwi polskiej nie były przypadkowe: biel symbolizowała duchową czystość i szlachetność, a czerwień – ogień i krew. Biel i czerwień korespondowała także z herbem Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Biało-czerwonego zestawienia barw po raz pierwszy użyto jako symbolu Polski w 1792 r., w pierwszą rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Formalne przyjęcie bieli i czerwieni jako barw narodowych miało miejsce w 1831 r. przez Sejm Królestwa Polskiego. Wzór flagi, dwa poziome pasy – biały na górze i czerwony na dole – został oficjalnie zatwierdzony przez Sejm w 1919 r., tuż po odzyskaniu niepodległości przez Polskę. W czasie II wojny światowej, gdy za samo posiadanie barw narodowych groziła kara śmierci, polska flaga była ukrywana w domach niczym najświętsza relikwia, przypominając o ciągłości państwa, którego agresorzy nie zdołali złamać. Od biało-czerwonych opasek powstańców w zrujnowanej Warszawie, po flagę dumnie powiewającą na Monte Cassino – nasze barwy narodowe wyznaczały szlak bojowy polskiego żołnierza na wszystkich frontach świata oraz pokrzepiały serca umęczonej przez okupantów ludności cywilnej. W PRL za wywieszenie flagi poza świętami groziła grzywna, co miało na celu niedopuszczenie do demonstracji i protestów pod barwami narodowymi przeciwko ówczesnej władzy.
Na mocy ustawy z 20 lutego 2004 r. używanie flagi narodowej stało się możliwe nie tylko w czasie świąt państwowych i w określonych przepisami okazjach, ale w każdej sytuacji przy zachowaniu należytej czci i szacunku, także przez osoby prywatne. Za przyjęciem ustawy przemawiały także argumenty takie jak odnowienie tradycji poszanowania flagi i godła, patriotyczne wychowanie młodzieży, czy umożliwienie Polakom wyrażania dumy ze swojej flagi jak obywatele innych krajów.
Równocześnie 2 maja obchodzimy Dzień Polonii i Polaków za Granicą, poświęcony milionom naszych rodaków żyjących poza granicami kraju.
nadkomisarz Anna Kamola
źródło: sejm.gov.pl