Kontrterroryści szkolili się z zagadnień TCCC - taktycznej opieki nad poszkodowanym na polu walki - Aktualności - Policja Lubelska

Policyjni kontrterroryści utrzymywani są w ciągłej gotowości bojowej. Do ich zadań należy bowiem zatrzymywanie najbardziej niebezpiecznych przestępców. Policyjni „komandosi” biorą udział w akcjach o najwyższym stopniu ryzyka. Cechuje ich bardzo wysoki, specjalistyczny poziom wyszkolenia, zarówno z posługiwania się bronią, jak i działania w ekstremalnych warunkach. Dlatego też ciągle doskonalą swoje umiejętności, aby w każdej chwili byli dobrze przygotowani do działań bojowych.

Policjanci nie tylko wyjeżdżają na szkolenia organizowane dla funkcjonariuszy jednostek specjalnych, ale szkolą się także we własnym zakresie. Tak było też w minionym tygodniu.

Tematyka zorganizowanego szkolenia obejmowała zagadnienia medyczne, w tym w szczególności medycynę ratunkową z elementami TCCC - Tactical Combat Casualty Care czyli taktyczną opiekę nad poszkodowanym na polu walki. Do tego szkolenia lubelscy kontrterroryści zaprosili swoich kolegów z innych jednostek w kraju: SPKP w Krakowie, SPKP w Katowicach, SPKP w Białymstoku, SPKP w Rzeszowie oraz CPKP „BOA”.

Ratownictwo taktyczne w jednostkach specjalnych jest to niezbędny element wyszkolenia. TCC to zespół czynności mających na celu pomoc poszkodowanym w warunkach działań bojowych. W TCCC udzielanie pomocy w zależności od sytuacji taktycznej określają priorytety w podziale na strefy : Strefa I - opieka pod ostrzałem (Care Under Fire); Strefa II - polowa opieka nad poszkodowanym (Tactical Field Care); Strefa III - ewakuacja taktyczna poszkodowanego (Tactical Evacuation Care).

W działaniach ratowniczych pod ostrzałem w strefie I występuje zagrożenie ogniowe ze strony przeciwnika. Z osobą ranną w takiej sytuacji należy nawiązać kontakt głosowy i wzrokowy, upewniając się, czy stan poszkodowanego pozwala na prowadzenie dalszej walki. Jeśli jest to niemożliwe ze względu na obrażenia, należy podjąć działania ratownicze. W przypadku gdy poszkodowany nie ma możliwości samodzielnie zająć pozycji za zasłoną, ratownik taktyczny powinien udać się do rannego, którego musi przenieść w bezpieczne miejsce i niezwłocznie udzielić pierwszej pomocy. Po opatrzeniu ran należy go jak najszybciej ewakuować.

Działania ratownicze w rejonie względnie bezpiecznym, w strefie II, polegają na kompleksowym udzielaniu pomocy rannemu. Przeprowadzane są czynności, które nie mogą być zrealizowane w strefie I. Jednym z najważniejszych determinantów mających wpływ na ratowanie życia przed transportem do szpitala jest stosowanie się do protokołu MARCHE oraz jak najszybsza ewakuacja taktyczna poszkodowanego.

Działania wynikające z protokołu MARCHE to: (M) Massive bleedings - zatamowanie masywnych krwotoków zewnętrznych, założenie stazy taktycznej oraz opasek uciskowych. (A) Airway - udrożnienie dróg oddechowych i określenie przytomności na podstawie skali AVPU. (R) Respiratory distress - sprawdzenie oddechu oraz zabezpieczenie ran klatki piersiowej. (C) Circulation - sprawdzenie innych źródeł krwawienia oraz wcześniej założonych opatrunków. Zabezpieczenie wkłucia dożylnego lub doszpikowego, zastosowanie opaski uciskowej bądź środków hemostatycznych. (H) Hypotermia/Head - zapewnienie poszkodowanemu komfortu termicznego - zabezpieczenie przed hipotermią. Sprawdzenie urazów głowy, oczu i szyi. (E) Everything else - zbadanie części ciała, które wcześniej nie zostały sprawdzone.

Strefa III to już ewakuacja z pola walki do miejsca, gdzie ranny zostanie poddany dalszej opiece medycznej. W dwuetapowej ewakuacji może uczestniczyć personel pozamedyczny, czyli funkcjonariusze pododdziału, lub personel medyczny.

Podstawowym elementem działań TCCC analogicznie do ratownictwa cywilnego jest dbanie o bezpieczeństwo własne a także sprawdzenie otoczenia poszkodowanego oraz ocena wystąpienia ryzyka. W przypadku błędnej analizy zagrożenia próba ratowania może skutkować śmiercią rannego oraz ratującego. W konsekwencji drużyna zostanie osłabiona pod względem ilościowym i merytorycznym.

Wszystkie te zagadnienia z medycyny ratunkowej z elementami TCCC na początku szkolenia omawiane były podczas wykładu zorganizowanego w siedzibie Akademii Nauk Społecznych i Medycznych w Lublinie. Zajęcia prowadził wykładowca uczelni - ratownik medyczny Maciej Krawiec.

Kolejnego dnia rozpoczęły się zajęcia praktyczne, które zostały zorganizowane na terenie uczelni.  Tam pod okiem policjantów z SPKP w Lublinie, z wykorzystaniem udostępnionego przez uczelnię medycznego sprzętu, przećwiczono różne scenariusze, w których wykorzystuje się ratownictwo taktyczne.

Kolejne podobne ćwiczenia policyjni komandosi rozegrali również na terenie obiektu Uniwersytetu Medycznego mieszczącego się przy ul. Lubartowskiej w Lublinie. Do policyjnych kontrterrorystów tym razem dołączył zespół medyczny Oddziału Prewencji Policji w Lublinie.

Czwartego dnia szkoleń zajęcia z wykorzystaniem środków pozoracji przeniosły się na teren obiektów szkoleniowych KWP w Lublinie przy ul. Grenadierów.

Ostatni dzień służył natomiast na podsumowanie szkolenia i wymianę zdobytych doświadczeń. Jak się okazuje, na polu walki każda decyzja i poziom wyszkolenia są kluczowe dla zachowania dalszej zdolności bojowej.

W przypadku powyższego szkolenia, na uwagę zasługuje również wzorowa współpraca z władzami lubelskich uczelni wyższych, a w szczególności z Akademią Nauk Społecznych i Medycznych w Lublinie oraz Uniwersytetem Medycznym w Lublinie, z którymi Komenda Wojewódzka Policji w Lublinie podpisała „Porozumienia” m.in. w zakresie realizacji wspólnych inicjatyw i przedsięwzięć o charakterze naukowo-dydaktycznym, mających na celu podnoszenie wiedzy, umiejętności  oraz wymiany doświadczeń. 

nadkomisarz Anna Kamola