Patron Komendy Wojewódzkiej Policji w Lublinie - Patron - Policja Lubelska

Patron Komendy Wojewódzkiej Policji w Lublinie

Inspektor Tadeusz - Florentyn Tomanowski

- urodził się 29 października 1883 r. we Włodzimierzu Wołyńskim,  absolwent prawa - 1910 r.,  pracował jako adwokat. W 1915 r. wstąpił do Straży Obywatelskiej w Warszawie, podczas I wojny światowej sprawował stanowisko sekretarza w Okręgu VII Wolskim przy  ul. Chłodnej 11 w Warszawie.

Następnie wstąpił do Milicji Miejskiej w Warszawie, od 1916 r. - pełnił funkcję komisarza IX komisariatu, zaś 1 czerwca 1918 r. został mianowany pełniącym obowiązki kierownika sekcji III Milicji Miejskiej,  inspektor w PK, w okresie czerwiec – lipiec 1919 r. pełnił stanowisko kierownika IV Okręgu Płockiego Straży Bezpieczeństwa, w tym samym roku został inspektorem w Naczelnej Inspekcji Policji przy MSW.

W latach od 2 sierpnia 1919 r. do 1 kwietnia 1922 r. pełnił funkcję Komendanta Okręgu IV Lubelskiego Policji Państwowej. Przez trzy lata piastowania tego urzędu w Lublinie wśród podwładnych i społeczeństwa pozostawił jak najlepsze opinie. W latach późniejszych otrzymał stanowisko Komendanta I Okręgu Warszawskiego, które piastował do 8 października 1934 r.

2 maja 1923 został odznaczony „Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski”, otrzymał także złoty „Krzyż Zasługi” w 1930 r. Ze służby odszedł 31 października 1934 r. Dalsze lata zawodowe związał z Ministerstwem Komunikacji.

Podczas okupacji Tadeusz Tomanowski mieszkał z żoną w Warszawie przy ul Żurawiej. Maria Tomanowska była śpiewaczką estradową i działaczką dobroczynną.

We wrześniu 1944 r. w budynek trafił pocisk, który uszkodził jego część, jednak państwu Tomanowskim nic się nie stało. Pan Tadeusz Tomanowski był świadkiem wkroczenia Armii Czerwonej do Częstochowy w 1945 r.

Po II wojnie światowej mieszkał w Rybniku przy ul. Kościuszki. Jego żona w 1945 r. była nauczycielem szkoły muzycznej im. Ignacego Paderewskiego (następnie szkoła Szafranków).

Od 1950 r. Tadeusz Tomanowski był etatowym nauczycielem języka rosyjskiego w tamtejszej Szkole Przemysłowej, która następnie została przekształcona  w Technikum Górnicze, a obecnie Zespół Szkół Technicznych w Rybniku.

Tadeusz Tomanowski pracował w szkole do ok. 1965 r. o czym świadczą fotografie ze szkolnej kroniki i pamiątkowe tabla absolwentów.  Około 1965-66 r., przeniósł się do domu opieki dla seniorów w Cieszynie lub Bielsku Białej.  Zmarł 11 lutego 1970 r. w wieku 87 lat w Brzezinach Śląskich (dzielnica Piekar Śląskich).

Jak wspominają Tadeusza Tomanowskiego jego byli uczniowie, był on człowiekiem pogodnym, serdecznym i życzliwym. Zawsze elegancki i z klasą. Obdarzony również talentem muzycznym, który wykorzystywał do śpiewania m.in. fragmentów opery „Halka” S. Moniuszki.